Gooool…

Yazan: PerfeCt

27 Nisan 2008

Çetin AltanŞeytanın gör dediği

Anayasa Mahkemesi’nin 46. kuruluş yıldönümü töreninde, Anayasa Mahkemesi Başkanı Haşim Kılıç’ın yaptığı konuşma ve açıklamalar; dünyadaki tüm hukuk fakültelerinde, “Gelişmemiş ülkelerde, hukuksal uyarılara muhtaç durum” başlığıyla, ders olarak okutulabilecek nitelikteydi.
* * *
Özellikle Başkan’ın şu cümlesi, hafifçe yana eğilen başımla, kırık bir gülücük yarattı bendenizde:
- Hukuk dışı yollardan güç alarak; rejimi ya da ülkeyi kurtarma girişimleri, ülkenin batışını hızlandırmaktan başka işe yaramaz.
* * *
Bendeniz de 10 yıl önce, Nilgün Cerrahoğlu’yla bir röportaj diyaloğu sırasında:
- Devlet çete olmamalı, demiştim.
Ve TCK’nın o dönemdeki 159. maddesini çiğnediğim gerekçesiyle, hakkımda kamu davası açılmıştı ağır ceza mahkemesinde.
Dava sürdüğü sırada; Susurluk olayı patlayınca da, aklanmıştım.
* * *
Bir pazar günü; bütçeden en az pay alan bakanlığın Adalet Bakanlığı olduğunu; 4 bin yargıç ve savcı, 3 bin de mahkeme binası eksiği bulunduğunu; Yargıtay’da birikmiş binlerce dosya nedeniyle, davaların “zaman aşımı”na uğradığını; “tevhid-i kaza - yargı birliği”nin bir türlü gerçekleşemediğini; kamu görevlilerinin yargıya karşı nasıl zırhlandırıldığını; güm gümletmeye gönlüm razı gelmiyor.
* * *
Bir pazar gününü; karanlık suratlı haberlere, bir de şekersiz limonata ikramı ekleyerek, ekşitmeye çalışmak; “Bir Türk cihana bedel” rüzgârlanmasına karşı, bir “sadik”lik sayılmaz mı?
* * *
Anayasa Mahkemesi Başkanı Haşim Kılıç’ın açıklamalarına; Adalet Yılı’nın açılışı nedeniyle, bir Yargıtay Başkanı’nın söylemiş olduğu bir cümleyi eklemekle yetinelim:
- Vicdanınızla cüzdanımız arasında sıkışıyoruz.
* * *
Yargıtay Onursal Başkanı Prof. Dr. Sami Selçuk’un, sık sık belirttiği:
- Yasa maddelerindeki her türlü yoruma açık; kötü Türkçeli, suyuna tirit “formülasyon” özensizliği…
* * *
Yok yok, “vatanı ve milletiyle devletin bölünmez bütünlüğü” ilkesinin hukuksal temelleri üstüne daha fazla büyüteç uzatmayalım ve bir pazar gününü de; “gelişmiş” olamamanın politik çöp tenekesine, sokup çıkarmayalım.
* * *
Peki ama, ne yapalım?
Uyarı üstüne uyarı yapan TÜSİAD’a da uzaktan göz kırparak, şu kadarını demek; hem eğlenceli, hem yeterli:
- Vay benim köse sakalım…
* * *
Ünlü bir Laz fıkrasının yeri tam gelmiş gibi…
Bir binanın damına çıktıktan sonra, inmeyi bir türlü beceremeyen bir adamı kurtarmak için, bir yığın insan toplanmış yerde.
Her kafadan bir ses çıkıyormuş.
* * *
O sırada oradan geçmekte olan Temel Reis, durumu görünce:
- Hemen çetirun pana bir üp daa, diye bağırmış.
Koşturarak bir ip getirmişler Temel Reis’e.
* * *
Ve Temel Reis, ipi damdaki adama fırlatarak, yine bağırmış:
- Ha pağla şünu peluna daa!
* * *
Adam ipi beline bağlamış; Temel Reis de ipi var gücüyle çekince, damdan yere düşüp ölmüş.
Temel Reis, yere düşüp ölen adamın tepesinde alnını kaşıyarak:
- Ha püz, diyormuş; geçente da püyle pirunu kurtarmiştuk amma, kuyutan mı çıkarmuştuk, tamdan mu indirmiştuk, tam hatırlayamayrum da…
* * *
Sürekli “vatanı, milleti, devleti” kurtarma çabasına girişenlerin, kulakları çınlasın.
* * *
Av. Taner Aktop’tan da küçük bir fıkra:
Karı-koca çarşıya çıkmışlar. Erkek bir CD almaya kalkmış.
Kadın:
- Ne yapacaksın CD’yi demiş; evde CD çalar yok ki…
Erkek:
- Ama sen de, demiş; demincek sutyen aldın ya…
* * *
Philippe Soupault’dan, Orhan Veli çevirisi bir şiirle bitirelim yazıyı:

André Breton’a mezar taşı
Bakışını gördüm
Gözlerini kapattığın zaman
Mahzun olmama izin vermedin
Ve ben bir şey yapmasam bile bol bol ağladım
Artık bana hiçbir şey söylemeyeceksin
Hiç ama hiç
Bir sürü adam çiçekler getirdi
Nutuklar bile söylendi
Ben hiçbir şey söylemedim
Seni düşündüm

Etiketler:

Köşe Yazarları